بهره برداری از ترانسفورماتورهای نفتی

ولتاژ عملیاتی یک ترانسفورماتور نیرو به طور کلی نباید از 105 ٪ ولتاژ شیر عملیاتی تجاوز کند و نباید از حداکثر ولتاژ عامل سیستم تجاوز کند. در شرایط خاص ، عملکرد تا 110 ٪ از ولتاژ دارای امتیاز مجاز است.
دمای بالای روغن یک ترانسفورماتور نفتی نباید از مقررات عملیاتی یا مشخصات تولید کننده تجاوز کند. برای ترانسفورماتورهای دارای گردش خون اجباری و خنک کننده آب ، دمای بالای روغن به طور کلی نباید به طور مرتب از 700 درجه تجاوز کند.
ترانسفورماتورها با خنک کننده گردش خون اجباری باید بتوانند سوئیچینگ کولر را با توجه به دما و/یا بار کنترل کنند.
ترانسفورماتورهای عملیاتی باید به طور مرتب ابزار دقیق را کنترل کنند تا از شرایط عملیاتی خود استفاده کنند. در صورت تشخیص نقص یا ناهنجاری ها ، باید اقدامات لازم برای اصلاح سریع آنها انجام شود. اگر این موارد فوراً تصحیح نشود ، افزایش نظارت برای جلوگیری از بروز حوادث بیشتر ضروری است.
1. روش تأمین آب خنک کننده ترانسفورماتور
هنگامی که ترانسفورماتور در زیر بار کار می کند ، آب خنک کننده به طور کلی از لوله آبرسانی فنی واحد بیرون می آید. هنگام کار با بار بدون بار ، آب خنک کننده به طور کلی از آب مشترک نیروگاه اصلی گرفته می شود و توسط یک پمپ آب خنک کننده بدون بار تحت فشار قرار می گیرد تا ترانسفورماتور را تأمین کند.
2. روش زهکشی سیستم آب خنک کننده ترانسفورماتور: در شرایط عادی ، خنک کننده آب از ترانسفورماتور ، چه در صورت عدم بار و بارگذاری ، از طریق سیستم آبرسانی فنی واحد تخلیه می شود که اصلی به لوله آب دم واحد تخلیه می شود. دریچه اتصال بین لوله تخلیه هر ترانسفورماتور نصب شده است. این شیر اتصال به طور معمول بسته است. با این حال ، اگر لوله آب دم واحد در حالی که ترانسفورماتور هنوز با بار کم کار می کند ، باید تخلیه شود ، شیر اتصال بین ترانسفورماتور و ترانسفورماتور مجاور می تواند برای تخلیه آب خنک کننده بدون بار به لوله های آب دم واحدهای دیگر باز شود.