در حین کار ، ترانسفورماتورهای توزیع گاهی اوقات به دلیل ظرفیت بیش از حد ، تحت فشار قرار می گیرند ، یا گرمای بیش از حد یا حتی به دلیل اضافه بار یا بیش از حد سوختند. انتخاب نادرست ظرفیت ، قابلیت اطمینان و راندمان اقتصادی تأمین سیستم انرژی را به خطر می اندازد.
ظرفیت ترانسفورماتور بر اساس آمار بار انتخاب می شود. از آنجا که پیش بینی های دقیق بار دشوار است ، ظرفیت به طور معمول بر اساس حداکثر بار پیش بینی شده انتخاب می شود. این اغلب منجر به ظرفیت بیش از حد و تأثیر منفی بر عملکرد سیستم قدرت می شود. اگر بر اساس عملکرد اقتصادی انتخاب شود ، حداکثر ضریب بار اقتصادی ترانسفورماتور و نسبت ظرفیت رتبه بندی شده به حداکثر بار حاصل می شود ، با فرض اینکه تلفات مس و آهن برابر است. با این حال ، از آنجا که بارهای عملیاتی واقعی لزوماً حداکثر بارهای محاسبه شده از آمار بار نیستند ، و بارها به طور تصادفی و نوسان کارآیی عملیاتی هستند ، دستیابی به مزایای اقتصادی دشوار است.
در حال حاضر ، ترانسفورماتورهای جدید با ضرر جدید در سیستم های توزیع برای جایگزینی ترانسفورماتورهای مصرف کننده پر انرژی استفاده می شوند و باعث کاهش تلفات آهن به تنهایی 40 ٪ می شوند. با توجه به تعداد زیادی از ترانسفورماتورهای توزیع و نوسانات بار زیاد ، مزایای اقتصادی قابل توجه است.
استفاده کامل از ظرفیت ترانسفورماتور بدون به خطر انداختن عمر خدمات آن باید مورد توجه اصلی در انتخاب ظرفیت ترانسفورماتور توزیع باشد. رویکرد توصیه شده برای انتخاب ظرفیت ترانسفورماتور توزیع بر اساس حداکثر بار پیش بینی شده (SMAX) و منحنی بار معمولی روزانه ، مطابق با استاندارد کمیسیون بین المللی الکتروتکنیک (IEC) ، دستورالعملهای مربوط به ترانسفورماتورهای نفتی است. این استاندارد در چین اتخاذ شده است. مزیت این رویکرد این است که ظرفیت اضافه بار عادی ترانسفورماتور را در نظر می گیرد و از ظرفیت دارای رتبه ترانسفورماتور بدون کوتاه کردن طول عمر آن استفاده می کند. این باعث کاهش سرمایه گذاری می شود و شرایط عملیاتی شبکه توزیع را بهبود می بخشد و در نتیجه مزایای اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند.